แม้ว่าการเรียนจะสิ้นสุด แต่สันดานยังไม่เปลี่ยน จึงเป็นเหตุที่เขียนเอนทรี่นี้ครับ

ที่เรียกว่า "สันดาน" ไม่ได้ประชดหรืออะไรนะครับ เพียงแต่มันเป็นนิสัยที่ไม่น่าจะใช่นิสัย แก้ยังไงก็ไม่เคยหายจริงๆ -w-"

นับถึงวันนี้ก็เกือบสองเดือนเข้าไปแล้ว ตั้งแต่ส่งรายงานจนได้ทรานสคริปต์ ตอนนี้ยังเตะฝุ่น

สรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วง 2 เดือน
1) โยนใบสมัครงานไปทั่ว.. ส่วนใหญ่จะโยนทางเน็ต, อีเมล์ ที่เดียวที่ส่งใบสมัครถึงที่คือ อนินทรีย์ ...บางคนอาจจะเดาได้ว่ามันคือที่ไหน แต่ไม่ต้องเดาก็ได้ครับ ไม่ได้ทำแล้ว -__-"

2) จากข้อแรก สัมภาษณ์ผ่านครับ แต่ไปอบรมได้ครึ่งทาง ก็ยอมแพ้
..หลายคนไม่รู้ว่า 10 ชั่วโมงเป็นเวลานอนปกติของผม แต่ไม่ปกติสำหรับคนอื่น มาเจอกับการอดหลับอดนอนจึงไม่รอด

3) เพื่อนร่วมทีม (Project) รับงานมา เราจึงลุยกันหลังผ่านข้อ 2 มาได้ 2-3 วัน Freelance ครับ

4) งานที่รับมาชนกัน เป็นเหตุให้คิดหนัก ..แม้ว่าไม่ใช่ความผิดเรา เป็นการนัดวันชนกันของสองที่เอง

หลังจากเมื่อคืนนี้ปรึกษากับทางบ้าน จึงได้ข้อสรุปว่า ปัญหาอยู่ที่ผมเอง _ _"

จุดอ่อน
- คิดมาก เป็นคนฟุ้งซ่านครับ นิดๆ หน่อยๆ ก็จะคิด
- ขาดความมั่นใจในตัวเอง เป็น "สันดาน" ครับ โตเป็นควายยังไม่หาย
- "ลังเล"  = คิดมาก + ไม่มั่นใจ  ก็ยิ่งออกทะเลไปอีก
- ประเมินสถานการณ์ไม่เคยเผื่อ อันนี้โดนไปหลายดอกครับ ตอนไปอบรมก็โดนกันแต่วันแรกเลย (พาทีมซวย)

ผลจากจุดอ่อนเลยมีจุดแข็ง...?
- ความรู้เยอะ พอกังวล ก็อ่านหนังสือเพิ่ม บางเรื่องอ่านซ้ำหลายรอบ
- "แก้ปัญหาตัวเองไม่ได้" ...แต่ดันแก้ปัญหา (เรื่องเดียวกัน) ให้เพื่อนได้..?

ยกตัวอย่างเช่น :P
...งาน 1 ชิ้น ประเมินว่า เต็มที่ 2 วันเสร็จ ก็บอกไป 2 วัน (-ไม่เืผื่อ) พอทำเข้าจริงๆ แนวทางมี แต่ไม่แน่ใจว่าดีรึเปล่า (-ลังเล) เลยไปพึ่ง Google หาวิธีตอบโจทย์ที่ดีกว่า

..........แล้วจะไปทันได้ยังไงเล่า!! แค่หาวิธีก็หมดเวลาแล้ว!!! -w-" ...........

(แถมต้องทำความเข้าใจอีกแน่ะ) 

อีกงานที่เพิ่งผ่านมาคือ อยู่ๆ เพื่อนมันโยนงานภาษา C มา 15 นาทีผ่านไป ได้โค้ดแล้ว
ทั้งๆ ที่งานที่ถืออยู่ไม่มีอะไรซับซ้อนกว่า แต่กินเวลาเป็นวัน...

สรุปว่าตอนนี้ต้องเปลี่ยนวิธีคิดจาก "ทำให้ดีที่สุด" ไปเป็น "ทำตามที่โจทย์มี" เพราะหลายๆ สถานการณ์ที่ผมนึกได้ รู้สึกว่าจะตกม้าตายไปหลายเที่ยวแล้ว

ถ้าแก้นิสัยลังเล เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ไม่ไ้ด้

...อย่าว่าแต่สงสารตัวเองเลย เพื่อนที่รับหน้ามันจะตายเอาด้วย =w="

อ้อ...อีกข้อที่นึกออก "โดนกี่ทีก็ยังไม่จำ ลืมได้ตลอด" (เลยจดไว้กับบลอค)

ผมว่าจะแก้นิสัย แต่ถ้าไม่ได้ เอนทรี่นี้จะเป็นตัวกระตุ้นให้นึกออก ...ซึ่งเป็นเป้าหมายของเอนทรี่นี้

ป.ล. เอนทรี่นี้เขียนด่าตัวเองโดยเฉพาะ :P

จบ (ป.ตรี) กัน....

posted on 17 May 2008 08:37 by aima

หลังจากปั่นไฟ (ชีวิต) ไปกับโปรเจ็คปี 4 ในที่สุดก็ส่งรายงานและตัวโปรแกรมไปอย่างทุลักทุเล

วันจันทร์ที่ 12 พฤษภาคม - หลังจากได้ลายเซ็นกรรมการและจานที่ปรึกษาครบ (ยื้อกันมาร่วมอาทิตย์) พวกเราส่งต้นฉบับไปที่ร้านถ่ายเอกสารหน้ามอ ซึ่งวันนี้ก็ถึงเวลาไปเอาเล่ม (ทำเสร็จเร็วดี วันเดียว แต่พวกเราก็อู้... ไปรับหลังจากนั้น 3 วัน...)  และหมดไปครึ่งวันจากการเผาแผ่นโปรแกรมสำหรับแปะท้ายเล่ม

ทุกอย่างเรียบร้อย ส่งเล่มไปตามที่ๆ มันควรจะไปแล้ว แต่ยังไม่จบ เราต้องเปิดเทศกาล "ล่าลายเซ็น" ภาคต่อ โดยต้องวิ่งไปตามจุดยุทธศาสตร์ของมอเรา 3 จุด (ตึกภาควิชา, ตึกหอสมุด, ตึกอธิการ)

.....สุดท้ายฝนดันมาตกอีก เลยแยกย้ายกันกลับก่อน ดีกว่าให้เอกสารเปียก -____-"

วันอังคารที่ 13 พฤษภาคม (เลขสวยจริง) - เตี๊ยมกันเมื่อวานว่า จะลุยกันแต่เช้า จะได้กลับบ้าน (ไปหลับกลางวัน) แต่ไปๆ มาๆ ตื่นสายเอง + ไอ้เพื่อนซี้ก็ดันยังไม่ตื่น กว่าจะไสหัวมาก็ บ่ายกว่า ทำให้ผมโดนเพื่อนๆ คนอื่นใช้เยี่ยงทาส (เว่อร์ไปแล้ว...) เพื่อช่วยให้รายงาน (กลุ่มอื่น) เสร็จให้เร็วที่สุด

ส่วนหนึ่งก็เพราะผมเตะฝุ่น ดังนั้นมีเวลาว่างมากกับการนั่งรอ รอ แล้วก็ ...รอ จึงโดนเพื่อนลากไปช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ เพราะเห็นว่า ไอ้นี่มันว่างจัด -_____-
(ห้องคอมก็หนาแน่นไปด้วยเพื่อนกลุ่มที่ยังตรวจเล่มไม่ผ่าน ไม่อาจหน้าด้านแย่งใช้งานได้)

แล้วในที่สุด เหมือนสวรรค์โปรด (เว่อร์อีกแล้ว..) การขอลายเซ็นเป็นไปได้ดี ลื่นหัวแตก เพราะเราได้เจอเพื่อนร่วมจบจากคณะอื่นอีก 2-3 คน (พร้อมทั้งเพื่อนในภาคที่แอบมาล่าลายเซ็นล่วงหน้าอีกหนึ่ง) เปลี่ยนจากคู่หูคู่ฮาเป็นสถานะหน่วยลาดตระเวน ขอเซ็นทีขอยกก๊วน หมดปัญหาเรื่องขอยาก ขอ 1 ได้ถึง 5 :)

สุดท้ายพวกเราได้ใบรับรองและทรานสคริปต์กันทุกคน ยกเว้นไอ้หน่อเดียว เพื่อนร่วมกลุ่มผมเอง (ก็ดันติด F ทำไมตอนปี 4 เทอมแรก กรรมใดใครก่อจริงๆ โดดร่มไว้เยอะ) -_,-


ถึงแม้ว่าจะจบสมบูรณ์กับการเรียนไปแล้ว แต่เรื่องที่ปวดกบาลที่สุดกำลังมา

...คือต้องหางานทำ (ก่อนที่จะโดนประนามว่านั่งกินนอนกิน)
หลังจากเดินเรื่องต่างๆ ที่มอเสร็จ จนวันนี้ผมก็ยังไม่สามารถหางานได้ เพราะไม่รู้จะทำอะไร -____-"
เปิดๆ หาดู มีแต่ VB, VB.NET, ASP.NET, Java, Oracle, MSSQL (เค้ารับแต่ไฮโซ หลังเขาอย่างผมหงายท้อง)

ในเมื่อผมมีแต่โฮสฟรีให้ใช้ ก็มีแต่ PHP กับ MySQL จะให้ผมทำใจใช้ไอ้ที่บอกๆ มานั่นคงไม่ได้
สงสัยว่าผมต้องไปเรียนใหม่..... เรียนผิดภาษาเนอะคนเรา -_____-"

ผมทำเป็นแค่ HTML, CSS, Javascript, PHP, MySQL, C# แต่มันไม่มีในตัวเลือกอะ...

ใครมีงานเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ช่วยแนะนำผมด้วยนะครับ ถือว่าทำบุญทำทาน (ขอทานชัดๆ...)

อันนี้ล้อเล่นนะครับ แต่ถ้ามีให้ก็จะดี รอโกซอฟต์อยู่ ส่งไปรอบสองแล้ว -_____-"
สวัสดิการดี เงินเดือนโอเค โชคดีก็คงได้เข้า

ป.ล. 4 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก เฮฮากันแป๊บเดียวก็แยกย้ายกันซะแล้ว ใครยังเรียนอยู่ก็ใช้ชีวิตให้เต็มที่นะครับ :)

Pangya Korea: Let's Dance!

posted on 25 Apr 2008 08:09 by aima

บังเอิญไปเจอที่เว็บอากิบะเข้า เพิ่งรู้ว่า SS4 ตัวละครเต้นได้ (ตอนแรกคิดว่าอารินเต้นได้ตัวเดียว) 

http://zoome.jp/foxblack/diary/40 (Video Clip)

ตัวละครชายเต้นแปลกๆ แต่ที่แน่ๆ แมกซ์เกย์ชิบ หรือว่าเป็นความตั้งใจของผู้สร้าง??

 

ช่วงนี้กำลังมึนๆ อาจจะใช้เวลาในการทำธีมใหม่ซักระยะ ธีมเก่าดองหมดแล้ว - -" 

aima-kun View my profile