จากนักเรียนเป็นคนทำงาน..
posted on 10 Jul 2008 07:02 by aimaแม้ว่าการเรียนจะสิ้นสุด แต่สันดานยังไม่เปลี่ยน จึงเป็นเหตุที่เขียนเอนทรี่นี้ครับ
ที่เรียกว่า "สันดาน" ไม่ได้ประชดหรืออะไรนะครับ เพียงแต่มันเป็นนิสัยที่ไม่น่าจะใช่นิสัย แก้ยังไงก็ไม่เคยหายจริงๆ -w-"
นับถึงวันนี้ก็เกือบสองเดือนเข้าไปแล้ว ตั้งแต่ส่งรายงานจนได้ทรานสคริปต์ ตอนนี้ยังเตะฝุ่น
สรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วง 2 เดือน
1) โยนใบสมัครงานไปทั่ว.. ส่วนใหญ่จะโยนทางเน็ต, อีเมล์ ที่เดียวที่ส่งใบสมัครถึงที่คือ อนินทรีย์ ...บางคนอาจจะเดาได้ว่ามันคือที่ไหน แต่ไม่ต้องเดาก็ได้ครับ ไม่ได้ทำแล้ว -__-"
2) จากข้อแรก สัมภาษณ์ผ่านครับ แต่ไปอบรมได้ครึ่งทาง ก็ยอมแพ้
..หลายคนไม่รู้ว่า 10 ชั่วโมงเป็นเวลานอนปกติของผม แต่ไม่ปกติสำหรับคนอื่น มาเจอกับการอดหลับอดนอนจึงไม่รอด
3) เพื่อนร่วมทีม (Project) รับงานมา เราจึงลุยกันหลังผ่านข้อ 2 มาได้ 2-3 วัน Freelance ครับ
4) งานที่รับมาชนกัน เป็นเหตุให้คิดหนัก ..แม้ว่าไม่ใช่ความผิดเรา เป็นการนัดวันชนกันของสองที่เอง
หลังจากเมื่อคืนนี้ปรึกษากับทางบ้าน จึงได้ข้อสรุปว่า ปัญหาอยู่ที่ผมเอง _ _"
จุดอ่อน
- คิดมาก เป็นคนฟุ้งซ่านครับ นิดๆ หน่อยๆ ก็จะคิด
- ขาดความมั่นใจในตัวเอง เป็น "สันดาน" ครับ โตเป็นควายยังไม่หาย
- "ลังเล" = คิดมาก + ไม่มั่นใจ ก็ยิ่งออกทะเลไปอีก
- ประเมินสถานการณ์ไม่เคยเผื่อ อันนี้โดนไปหลายดอกครับ ตอนไปอบรมก็โดนกันแต่วันแรกเลย (พาทีมซวย)
ผลจากจุดอ่อนเลยมีจุดแข็ง...?
- ความรู้เยอะ พอกังวล ก็อ่านหนังสือเพิ่ม บางเรื่องอ่านซ้ำหลายรอบ
- "แก้ปัญหาตัวเองไม่ได้" ...แต่ดันแก้ปัญหา (เรื่องเดียวกัน) ให้เพื่อนได้..?
ยกตัวอย่างเช่น :P
...งาน 1 ชิ้น ประเมินว่า เต็มที่ 2 วันเสร็จ ก็บอกไป 2 วัน (-ไม่เืผื่อ) พอทำเข้าจริงๆ แนวทางมี แต่ไม่แน่ใจว่าดีรึเปล่า (-ลังเล) เลยไปพึ่ง Google หาวิธีตอบโจทย์ที่ดีกว่า
..........แล้วจะไปทันได้ยังไงเล่า!! แค่หาวิธีก็หมดเวลาแล้ว!!! -w-" ...........
(แถมต้องทำความเข้าใจอีกแน่ะ)
อีกงานที่เพิ่งผ่านมาคือ อยู่ๆ เพื่อนมันโยนงานภาษา C มา 15 นาทีผ่านไป ได้โค้ดแล้ว
ทั้งๆ ที่งานที่ถืออยู่ไม่มีอะไรซับซ้อนกว่า แต่กินเวลาเป็นวัน...
สรุปว่าตอนนี้ต้องเปลี่ยนวิธีคิดจาก "ทำให้ดีที่สุด" ไปเป็น "ทำตามที่โจทย์มี" เพราะหลายๆ สถานการณ์ที่ผมนึกได้ รู้สึกว่าจะตกม้าตายไปหลายเที่ยวแล้ว
ถ้าแก้นิสัยลังเล เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ไม่ไ้ด้
...อย่าว่าแต่สงสารตัวเองเลย เพื่อนที่รับหน้ามันจะตายเอาด้วย =w="
อ้อ...อีกข้อที่นึกออก "โดนกี่ทีก็ยังไม่จำ ลืมได้ตลอด" (เลยจดไว้กับบลอค)
ผมว่าจะแก้นิสัย แต่ถ้าไม่ได้ เอนทรี่นี้จะเป็นตัวกระตุ้นให้นึกออก ...ซึ่งเป็นเป้าหมายของเอนทรี่นี้
ป.ล. เอนทรี่นี้เขียนด่าตัวเองโดยเฉพาะ :P